Profilo di PreechayaBuddha Bless YouFotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
|
Buddha Bless You30 marzo My name is Moowan. I'm an addict.ช่วงนี้ว๊างว่างค่ะ บินเสร็จก็ไม่มีอะไรจะทำ
ไม่อยากออกจากบ้าน ออกทีไรหมดตัวทุกที
ล่าสุดไปฟุกุโอกะมา ไม่ต้องถาม เพอร์เดี้ยมติดลบค่ะ
ชอปกระจาย เดินคนเดียวลุยเดี่ยวจนขาลากเหมือนกับว่าชาตินี้จะไม่ได้ไปอีก
กลับมาก็ไปเทรน 737 ที่ crew center อีกสามวัน เจอเพื่อนๆ สนุกมากมาย
นี่ก็เพิ่งกลับมาจากบอมเบย์ ไปกะเพื่อนสจ๊วตในห้องมา แต่ก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหน
เก๋็บตังค์กลับบ้านไว้จ่ายค่าบัตรเครดิตดีกว่า
ด้วยความที่เวลาว่างมากมาย ตอนนี้งานอดิเรกก็คือการดูซีรี่ส์ค่ะ
เริ่มจากที่เป็นคนดูช่อง star world เลยชอบดูซีรี่ส์อยู่แล้ว
แต่ดูทีละตอนๆมันไม่มันอะค่ะ เป็นคนชอบทำอะไรแบบมาราธอน เลยไปหาdvd มาดู
ตอนนี้เลยกลายเป็นคนติดซีรี่ส์ บินไปบอมเบย์ นอนแค่ 24 ชม. ก็ยังหอบหิ้วไปดูค่ะ
เริ่มด้วยที่ Grey's anantomy ซีรี่ส์สุดพีคที่ดันจัดการลำดับดูผิด เพราะมัพีคจริงๆ
แบบว่าดูเรื่องนี้แล้ว เรื่องอื่นจะเฉยๆ หรืออาจจะสนุกน้อยกว่าที่มันควรจะเป็น
อยากรู้ว่าเป็นยังไงไปหาดูกันเอาเองนะคะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับแพทย์ฝึกหัด ที่ไม่ได้มีแต่เรื่องหมอๆ
แต่ยังมีเรื่องการใช้ชีวิต การทำงาน เพื่อน ความรัก ครอบครัว ให้ดูกันเป็นข้อคิดอยู่ด้วย
เรื่องต่อมา Desperate Housewife ที่ช่องสามเคยเอามาฉาย
เรื่องของแม่บ้านที่ไปเกี่ยวข้องกับเรื่องของเพื่อนบ้านตัวเอง รวมถึงคดีฆาตกรรมด้วย
ถามว่าสนุกมั้ย ก็สนุกอยู่ค่ะ แต่น่าจะเหมาะกับคุณผู้หญิงมากกว่าคุณผู้ชาย
เพราะเรื่องของชาวบ้านเนี่ย มันเป็นงานของเรา(ในสายเลือด)อยู่แล้วใช่มั้ยคะ
พักจากการดูซีรี่ส์ที่ต้องใช้สมองในการดู มาดูอะไรที่มันไม่ต้องใช้สมองมากดีกว่าค่ะ
ไม่ต้องไปไกลเลย ไม่ใช่ซีรี่ส์import จากไหน เวลาดูก็ไม่ต้องคิดอะไรมาก ขำอย่างเดียว
เรื่องที่ว่าก็คือ "เดี่ยวไมโครโฟน"ค่ะ ดูมาตั้งแต่เดี่ยว1 ตอนนี้ที่มีอยู่ในมือก็แค่เดี่ยว5
เท่าที่ดู เดี่ยว4 ฮาสุดค่ะ ถ้าดูจากเดี่ยว 1 มาจะเห็นว่าพี่โน๊ตของเรามีพัฒนาการมาเรื่อยๆ
อาจจะมีเล่นมุขซ้ำบ้าง แต่ก็ยังฮาค่ะ เสียดายไม่ได้ไปดูเดี่ยว 7 งานนี้ก็รอซีดีต่อไป
ล่าสุดตอนนี้กำลังติด Prison Break ค่ะ เรื่องนี้ได้รับก่นการันตีมาจากเพื่อนว่ามันโคตร
ไม่ดูไม่ได้ จะถึงขั้นเสียหมากันเลยทีเดียว งานนี้เลยต้องเร่งรีบไปหามาดูค่ะ
แล้วก็ได้ผู้อุปการะคุณเป็นพี่นักบินใจดี ไปหามาให้คุนน้องแอร์ได้ดู
ไม่ผิดหวังจริงๆค่ะ มันมาก แต่เป็นละแบบกับ Grey's anatomy นะคะ
เพราะ Prison Break ดูแล้วจะร้อง เชดดดดด คิดได้ไงเนี่ย
และที่สำคุญเลยนะคะ พระเอกหล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
หล่อได้อีกๆๆๆๆๆๆๆ เอาเถอะค่ะ ถ้าหล่อขนาดนี้แหกคุกมา อิชั้นก็ช่วยพาหนี
ตอนนี้เพิ่้งดูจบไปซีซันเดียว เส้นทางยังอีกยาวไกลค่ะ
แต่ถึงอย่างไร เราก็มีโปรเจคต่อไปมารอจ่อคิวเอาไว้แล้วค่ะ
CSI นั่นเอง สาเหตุที่อยากดูเรื่องนี้เพราะ เคยอ่านที่เป็นหนังสือแวบๆอ่านแล้วดูน่าสนุกดี
เลยไปหามาดูค่ะ ต้องขอกราบขอบพระคุณคุณชายพายมา ณ ที่นี้ที่อุตส่าห์เอามาให้ยืม
แฟนเก่าคนนี้จะรีบดูแล้วจะรีบเอาไปคืนนะคะ แต่ขอจบ Prison Break ก่อนนะ
(for your informatiom, we've become good friends to each other ka')
ไปละคะ ขอไปดู Prison Break ต่อก่อน ไว้จะมาอัพเดทชีวิต (ที่แสนจะเรียบง่าย)ให้ฟังกันอีกนะคะ
moowan
ปล. คาดว่าคงมีการเจ้าใจผิดอะไรกันเกิดขึ้น จากคอมเม้นท์อันก่อน มีอะไรคุยกันได้นะคะ
แต่เท่าที่จำได้ เราไม่เคยรู้จักกันนะ แล้วก็ไม่เคยว่าใครว่าบ้านนอกด้วย
คือเป็นคนสุพรรณอะคะ ถ้าใครจะบ้านนอกก็คงเป็นเราเองอะค่ะ 07 marzo I'm not readyDear...someone actually,
Have you guys ever counted how many people in your life that you think you can't lose them?
For me, there are not too many people but I garuntee that I can do anything to never lose them.
No..it's not anything I can do, it's just most things.
Yeah..there's still be something I can't make them favor, something I can't force or pretend to do.
For my parents, I' m sure that I can be a good papa's and mama's girl, but not the greatest one.
For my sisters, I might not be their good example, but I'm their ATM sometimes..actually many times.
For friends, I dont' know what to say, you decide. ( but if I was not quite good, we wouldn't be freinds until now..did we?)
For my ex, I did everything I could but you made your dicision, so I had to accept it. That's fine, I'm fair enough.
And For someone, who are such a great guy, I'm trying to be good enough even you said I don't have to try, but let me try if it's work.
Here's a thing, however, I'm not ready to be committed yet.
There's something I need to figure it out, and it needs time to do.
I've never told you about this and I don't expect you to know.
But if you read this and you know, please trust me and let me do.
Hoping you'll understand.
moowan
28 gennaio happy go lucky girl is backนานมากมากที่ไม่ไม่อัพสเปซเลย สงสัยแฟนคลับคงหายหมดแล้วแน่ๆ
ช่วงที่ผ่านมามีเรื่องเกิดขึ้นมากมายค่ะ ที่ไม่ได้อัพเพราะไม่รู้จะอัพอะไรดี มีเรื่องแต่ไร้อารมณ์ จบค่ะ
แต่วันนี้ว่างๆ อารมณ์ดี พร้อมที่จะเล่าเรื่องที่ผ่านมาโดยไม่รู้สึกอะไรได้เลยมาเล่าให้ฟังค่ะ
แหม่..หมูหวานพูดเหมือนมีอะไรมากมาย จริงๆก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เลิกกับแฟน ถูกทิ้งด้วยนะคะขอบอก
เลิกกันมาสักพักแล้วค่ะ เศร้าใจอยู่สามวัน หลังจากนั้นก็กลับเป็นปกติแต่แอบมีซึมๆบางอารมณ์
ตอนนี้หายสนิทเป็นปลิดทิ้งแล้งค่ะ ไม่ได้เวอร์ ไม่ได้ทำตัวแกร่ง แต่หายแล้วจริงๆ
โชคดีค่ะ เผอิญว่าเป็นคนโกรธง่ายหายเร็ว ไม่ค่อยเก็บสิ่งแย่ๆไว้กับตัวนานๆ เลยหายได้เร็ว
คิดในแง่ดีเข้าไว้แล้วสิ่งดีๆก็จะเข้ามาหาเราเอง
ใครที่อกหักก็อย่ามัวแต่จมปลักกับอดีตนะคะ เราไม่ใช่น้องควาย(ที่จะจมปลักรักเธอตลอดไป555)
หันกลับมามองตัวเอง มามองคนรอบข้าง สิ่งรอบตัวดีกว่าค่ะ แล้วเราจะพบว่าในโลกนี้ยังมีอะไรอีกเยอะ
ช่วงที่ผ่านมาหมูหวานได้ทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำหลายอย่างเลยค่ะ อ่านหนังสือ ดูหนัง ไปวัด ทำบุญ ชอปปิ้ง บลาๆๆๆ
บางคนเถียงว่ามีแฟนก็ทำได้..ใช่ค่ะ ไม่เถียงกลับ แต่รู้สึกมั้ยว่าเวลามีแฟน ก็มัวแต่จะคิดถึงแฟนโดยลืมคิดถึงตัวเอง
ลืมคิดถึงคนอื่น ลืมสิ่งที่ตัวเองอยากทำ โลกนี้มีแค่เราสองคน
แต่พอกลับมาอยู่คนเดียว มันทำให้สิ่งที่เรานึกถึงสิ่งที่ลืมๆไปได้ ทำค่ะ ลงมือทำซะ
โอ้วว พูดซะเหมือนกับว่าตอนมีแฟนไม่มีความสุขเลย ผิดค่า
ช่วงนั้นหมูหวานแฮปปี้มากๆ แต่เมื่อมันไม่ใช่ก็ไม่ใช่ค่ะ ต้องยอมรับ
คิดในแง่ดีก็คุ้มนะคะ มีความสุขอยู่สามสีเดือน เศร้าอยู่สามสี่วัน คิดยังไงก็คุ้ม จริงปะ
เหมือนเพลงที่พี่ป๊อดร้องอะค่ะ
"ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างเหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างมาด้วยกัน
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุดแม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้น แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉันเพราะเธอ"
บางคนสงสัยว่าหมูหวานทำได้ไง ทำไมทำใจได้เร็วขนาดนี้ ทำไมถึงลืมได้
ผิดค่ะ..ไม่ได้ลืมเลย และไม่ได้คิดที่จะลืมด้วย
ดีเจอ้อยเคยบอกไว้ค่ะว่า คนเรามีความสามารถในการลืมนั้นทำยากกว่าจำค่ะ
ในเมื่อลืมไม่ได้ก็เลือกที่จะจำดีกว่าค่ะ จำเรื่องที่ดีที่สุด เรื่องที่แย่ที่สุด
และอย่าลืมที่จะจำไว้ด้วยว่า "เค้าไม่ได้รักเราแล้ว" เป็นไง คมมั้ยคะ
ตอนนี้ชีวิตก็กลับมาปกติเหมือนเดิมค่ะ แฮปปี้กับทุกๆวัน
บางวันมีเรื่องให้กระชุ่มกระชวยหัวใจบ้าง ก็สนุกดีค่ะ
คุยกับคนนั้นคนนี้พอเป็นพิธี แอบชอบคนนั้นคนนี้ไปทั่ว แต่ยังโสดนะคะ ใครสนใจติดต่อได้ 555
ที่สำคัญตอนนี้หมูหวานมีความสุขกับการทำงานค่ะ แม้ตารางบินจะไม่ค่อยเทพเท่าไหร่
แต่ทุกวันนี้ขับรถออกจากบ้านด้วยความสุขค่ะ พร้อมไปทำงานเต็มที่
ทั้งๆที่แต่ก่อนไม่เคยคิดเลยว่าจะชอบงานนี้ แต่ทำไปทำมาก็สนุกดีค่ะ ขำขำดี
(เฮ่ออ..เกดิเป็นหมูหวานนี่โชคดีจริงๆ 5555 โคตรขี้อวดเลยกรู)
มีรูปถ่ายตอนไปบินมาเหมือนกันค่ะ ว่างๆจะเอามาลงให้ดู ติดไว้ตั้งแต่ตอนดูไบแล้ว
แต่ถ้าใครรอไม่ไหวเข้าไปดูใน hi5 ก่อนได้นะคะ http://moowanwicked.hi5.com
แล้วไว้ฤกษ์งามยามดีจะมาอัพใหม่ค่ะ ขอให้ทุกคนมีความสุขในทุกๆวันนะคะ
moowan 04 novembre ดูไบเพิ่งกลับมาจากดูไบค่ะ จริงๆกลับมาได้หลายวันแล้ว แต่เพิ่งมีเวลามานั่งอัพสเปซก็วันนี้นี่แล่ะ
ไฟลท์นี้เป็นไฟลท์แห่งการรอคอยมากค่ะ
 เพราะว่าได้ไปกับเพื่อน แน่นอน และคุณชายพายด้วยหมูหวานไปกับพราหมณ์ค่ะ พี่พายไปกับรุ้งและบัว แต่เราก็ไปเจอกันที่นู่น
ไฟลท์พี่พายไปก่อนวันนึง เพราะอีกวันต้องบินดูไบ-คูเวต คูเวต-ดูไบ แต่ของหมูหวานยิงตรงไปดูไบอย่างเดียว
วันที่หมูหวานไปถึง ปรากฎว่าเครื่องเสียค่ะ กระจกคอกพิทแตก
 ใจนี่แป๊วเลย เพราะไฟลท์ต่อไป ดูไบ-คูเวต ต้องดีเลย์แน่นอน แล้วเมื่อไหร่อิช้านกับแฟนจะเจอกันล่ะคะ
 เอาวะ..ไม่เป็นไร รอก็รอ พอไปถึงโรงแรมก็ไม่ได้นอนค่ะ นอนไม่หลับ เลยนัดกับพราหมณ์กับโบว์ไปนั่งเม้าที่ crew room
เม้าไปเม้ามา ชักหิวแฮะ..เลยตัดสินใจไปหาไรกินกันที่ล๊อบบี้ พอประตูลิฟท์เปิดออกเท่านั้นแล่ะค่ะ อึ้งกันไปเลย
นั่นมันแฟนช้านนี่นา กรี๊ดดดดด..ตกใจ ทำหน้าไม่ถูก
 และประเด็น หมูหวานยังอยู่ในชุดพร้อมนอนอะค่ะ ไม่งามอย่างแรงแต่ก็ดีใจค่ะ นึกว่าจะต้องนอนรอในcrew room ซะแล้ว
หลังจากเอาของไปเก็บ คุณพ่อรุ้งก็มารับพวกเราไปทานข้าวกันค่ะ
สมาชิกประกอบด้วย คุณพ่อรุ้ง รุ้ง น้องขวัญ บัว พี่พาย พราหมณ์ เดียร์ อาร์ม และหมูหวาน
พวกเราไปทานอาหารดูไบที่ร้าน golden fork ค่ะ รสชาดใช้ได้ ก็แนวแขกแล่ะค่ะ
พอทานเสร็จ เราก็เดินเล่นกันไปตามถนน ชอปปิ้งนู่นนี่ไปเรื่อย หมูหวานได้รองเท้าขำขำมาคู่นึง
แต่คนที่ชอปเยอะที่สุด โน่นค่ะ คุณพาย นาฬิกาสอง เสื้อสอง แล้วอะไรอีกก็ไม่รู้
เดินเล่นกันจนถึงห้าทุ่มกว่าๆหรือตีสองเมืองไทย ก็เรียกแท็กซี่กลับโรงแรมค่ะ
จุดนั้นเหนื่อยมาก
 พอถึงโรงแรมก็ทิ้งตัวลงนอนเลย เพราะไม่ได้นอนมาเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้วพอนอนได้สักพักก็มีคนมากดกริ่งห้องค่ะ ที่จริงกดอยู่นานมากแต่อีนี่หลับไม่ได้ยิน
พอเดินไปเปิดประตู ก็อ่าว..พี่พายนี่เอง อย่าเพิ่งคิดกันไปไกลขนาดนั้นนะคะ
ไม่มีอะไร พี่พายเอานาฬิกาที่ซื้อมาสองเรือนมาให้เรือนนึงค่ะ กรี๊ดดด เซอร์ไพรส์โคตร
 พอเช้ามาหมูหวานก็ใส่เลยค่ะ ไม่เห่อเท่าไหร่หรอก ก็แหม..แฟนให้ทั้งทีอะเนอะ อิอิ
พอสายๆพ่อรุ้งก็มารับพวกเราไปเที่ยวอีกค่ะ พาเข้าไปในเมือง ไปห้างไอเกีย แล้วก็ต่อด้วยอิมิเรตส์มอลล์
งานนี้ได้H&Mมาสองตัวค่ะ ก็มันลด70% ไม่ซื้อไหวหรอคะ
 ปิดท้ายด้วยการถ่ายรูปและในที่สุดหมูหวานก็ได้เห็นซะที โรงแรมที่ดีที่สุดในโลก แต่เห็นแค่ข้างนอกนะคะ
ไม่ได้เข้าไป แต่เห็นแค่นั้นก็ดีใจแล้ว เพราะเป็นที่ที่เคยคิดว่าต้องมาเห็นให้ได้ก่อนตาย
กลับมาถึงโรงแรมแบบฉิวเฉียด รีบอาบน้ำแต่งตัว เก็บของ เพราะหมูหวานกับพราหมณ์ต้องบินกลับก่อน
ขากลับ เสริฟไปแทบจะหลับไปด้วยอะค่ะ เหนื่อยมากกก แต่ถ้าถามว่าคุ้มมั้ย..เกินคุ้มค่ะ
ได้เที่ยวกับเพื่อนๆ ได้เห็นว่า แฟนเราก็น่ารักกะเค้าเป็น
 แค่นี้ก็เกินคุ้มแล้วค่ะไว้ถ้าได้รูปแล้วจะเอามาอัพให้ดูนะคะ
28 ottobre ผู้หญิงงี่เง่าที่อยากกลับตัวมาแล้วค่ะ หายไปพักใหญ่มากกกกก แต่ก็กลับมาแล้ว
ไม่นึกเลยว่าจะมีคนมารออ่านสเปซ ขอบคุณนะคะ ดีใจมาก
ช่วงนี้ชีวิตผุกติดกับแอร์บัสค่ะ วันไหนไม่ได้บินมันก็อยากจะนอน
บางวันก็ไปเดทกับคุณแฟน กรี๊ดดด เขินนนน
อะ พูดถึงแฟน งานนี้ก็ขอสักที ไม่เคยอัพสเปซเรื่องความรักของตัวเองเลย
วันนี้ได้ฤกษ์ค่ะ เอามาแฉ แฉตัวเองนี่แล่ะ ที่กล้สเพราะรู้ว่ายังไงๆ เค้าก็ไม่เข้ามาอ่าน เอิ๊กกๆๆ
แฟนของหมูหวานชื่อพี่พายค่ะ เป็นสจ๊วตนี่แล่ะ พบรักกันตอนเทรน
นั่งเรียนติดกันทุกวัน จนเพื่อนๆครูแซวกันระงม
ผู้ชายคนนี้เป็นคนน่ารักมากค่ะ โดยเฉพาะช่วงโปรโมชั่นน่าร๊ากกกกน่ารัก
(แต่ตอนนี้โปรหมดและ เพราะลูกค้าทำตัวไม่ดี)
ขอบรรยายความน่ารักเท่าที่จะจำได้ละกันนะคะ
อย่างแรกเลย พี่พายเป็นคนสนุก ฮา ทำให้หมูหวานหัวเราะได้ทุกครั้ง
หลังจากที่หมูหวานไม่ได้ดูหนังในโรงมานานมาก พี่พายเป็นคนพาหมูหวานไปดู
die hard4 โรแมนติกโคตรๆ ฮ่าๆๆ
ในวันหนึ่งๆพี่พายโทรหาหมูหวานหลายครั้ง แม้จะครั้งละไม่นาน แต่ก็ทำให้รู้ว่าเค้าคิดถึง
ก่อนจะกลับบ้าน พี่พายจะบอกว่าถึงบ้านแล้วโทรมาด้วยนะ
จนตอนนี้เวลาหมูหวานไปไหนแล้วถึงบ้าน ก็ยังคงโทรบอกพี่พายทุกครั้งเพราะมันชิน
ครอบครัวพี่พายน่ารักกับหมูหวานมาก ไม่ว่าจะคุณแม่ หรือลุงแดง
วันที่เราเทรนกันจบ ลุงแดงก็เอาดอกไม้มาให้หมูหวาน ซึ้งมากค่ะ ขอบคุณนะคะ
พี่พายพาหมูหวานไปชอปปิ้งบ่อยๆ หรือถ้าจะให้ถูกคือหมูหวานขอให้ไปตะหาก
แต่พี่พายก็ไปโดยไม่บ่น แม้จะทำหน้าเบื่อๆบ้างบางที
พี่พายจำได้ว่าเราตกลงคบกันเมื่อไหร่ อันนี้คิดไม่ถึงจริงๆว่าเค้าจะจำได้
เวลาพี่พายไปเที่ยวกับเพื่อน พี่พายก็ยังคงโทรหาหมูหวาน
เวลาพี่พายไม่สบายใจ พี่พายก็โทรหาหมูหวานแม้ว่าจะอยู่อินเดียก็ตาม
มันทำให้หมูหวานดีใจมากที่เวลาเค้าไม่สบายใจ เค้าคิดถึงเรา
ยังมีอีกหลายเรื่องค่ะ ที่ทำให้หมูหวานรักผู้ชายคนนี้
ถ้าจะให้บรรยายความน่ารักของเค้าทั้งหมด มันก็คงยาก
หมูหวานรู้สึกโชคดีมากที่ได้เป็นแฟนผู้ชายคนนี้
แต่สิ่งที่หมูหวานทำให้เค้ารู้สึกแย่อยู่บ่อยๆคือความงี่เง่าของหมูหวานเอง
หมูหวานงี่เง่ามากๆ งี่เง่าจนเกือบจะทำให้เราต้องจบลง
ที่เข้ามาอัพสเปซในวันนี้ก็แค่อยากจะบอกให้พี่พายรู้ว่า
หมูหวานขอโทษในทุกสิ่งแย่ๆที่ได้ทำลงไป
หมูหวานมานั่งคิดแล้ว แต่ละเรื่องมันเป็นเรื่องที่โคตรจะปัญญาอ่อน
จากนี้ไป หมูหวานจะทำตัวใหม่ จะไม่ทำตัวแย่ๆเหมือนแต่ก่อนอีก
จะงี่เง่าให้น้อยลงมากๆ จะไม่ขี้แย(ยกเว้นถ้าดูหนังเศร้า)
ไม่ใช่เฉพาะเรื่องของพี่พายที่หมูหวานจะทำตัวใหม่
แต่หมูหวานจะปรับปรุงตัวเองให้เป็นลูกที่ดีของพ่อกับแม่ ให้สมกับที่พวกท่ารักหมูหวาน
เป็นแอร์ที่ดีของบริษัท (ถ้าผู้โดยสารไม่กวนประสาทจนเกินไป เอิ๊ก)
จะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุดแทนคนอื่นๆที่อยากเป็นแล้วไม่ได้เป็น
และหมูหวานจะเป็นแฟนที่ดีของพี่พาย ให้สมกับความโชคดีของหมูหวานที่ได้มาเจอคนอย่างพี่
หมูหวานไม่รู้ว่าหมูหวานจะทำได้ดีแค่ไหน แต่หมูหวานตั้งใจแล้วว่าจะทำให้ดีที่สุด
เพราะที่ผ่านมาหมูหวานแย่มามากพอแล้ว มันสมควรจะหยุดเสียที
และที่กล้าเอามาเขียนลงสเปซแบบนี้ก็เพราะว่าหมูหวานอยากให้คนที่ได้อ่านทุกคนเป็นพยาน
ว่าต่อไปนี้หมูหวานจะเป็นคนใหม่ จะเป็นเด็กดี ไม่เกเรอีกแล้ว
คอยดูกันนะคะ หมูหวานจะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังค่ะ
หมูหวาน
ปล. ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่ผ่านมาทนกับความบ้าบอของหมูหานมาตลอด ขอบคุณทุกกำลังใจและคำปรึกษาที่ให้
ต่อไปนี้ เพื่อนคนนี้จะเข้มแข็งขึ้น จะทำตัวดีขึ้น แล้วคอยดูนะ รักเพื่อนๆทุกคนเลย ขอบคุณมากจริงๆ
01 settembre SNหายจากหน้าจอคอมไปนานมาก สเปซก็หนอนขึ้นแล้ว
วันนี้เลยเอารูปมาลงให้พอหายคิดถึง (มีใครคิดถึงมั้ยวะเนี่ย)
หลังจาก mock up เสร็จแล้ว หมูหวานก็ไปบิน SN flight มาแล้วค่า
(SN= Super Numery)
วันอังคารไปกัวลา 415 หรือที่เค้าเรียกกันว่า 41เหี้ย
ผู้โดยเต็มลำ ดีมานด์เต็มเครื่อง อีแอร์เสริฟกันขาขวิด
ใหม่ๆอย่างเราก็เกือบตายเหมือนกัน แถมทำกาแฟหกรดท่านผู้โดยอีก
ดีนะที่เค้าไม่ว่าอะไร แถมคนข้างๆที่คงเป็นเพื่อนกันบอกว่า
u จะราดให้เปียกทั้งตัวเลยก็ได้นะ แล้วก็ขำกันใหญ่ งานนนี้เลยรอดตัวหวุดหวิด
ส่วนเมื่อวันศุกร์ไปคุนหมิงมา ขาไปเหนื่อยหน่อยผู้โดยเต็ม
แต่ขากลับชิลมาก เพราะมีร้อยกว่าคนเอง
แต่อีแอร์ก็สร้างวีรกรรมทำไวน์แดงหกใส่ผู้โดยสารอีกแล้วค่า ฮ่วยยย
สรุปแล้วโดยรวมๆก็ดี แม้จะมีข้อผิดพลาดนิดหน่อย แต่เราก็ให้อภัยตัวเอง
หรือพูดง่ายๆคือก็เข้าข้างตัวเองนั่นแล่ะ (ซะงั้นนะ)
ที่จริงอยากเล่ามากกว่านี้นะ แต่วันจันทร์สอบ base release ที่คาดว่าคงมีแต่ตายกับตาย
เพราะฉะนั้น เดี๊ยนขอตัวไปอ่านหนังสือก่อนนะคะ เป็นกำลังใจให้แอร์มือใหม่ด้วยน้า จุ๊บๆ
11 agosto mock up กับ เมาอ๊วกหลังจากการสอบมิดเทอม(ที่ผ่านมาได้แบบหวุดหวิด)
ตอนนี้พวกเราก็ได้เข้าสู่การทำ mock up
หรือจะเรียกว่าการฝึกภาคปฏิบัติที่เกือบเหมือนจริงก็ได้มั้ง
ประมาณว่า ถ้าเพื่อนกลุ่มนึงเป็นลูกเรือ ที่เหลือก็จะนั่งเป็นผู้โดยสารให้
วันแรกหมูหวานได้นั่งเป็นผู้โดย ได้ทานอาหารแบบบนเครื่องจริงๆ
แต่เดี๊่ยวก่อน..อย่าคิดว่าการนั่งเป็นผู้โดยจะสบายนะคะ ผิดถนัด
เพราะเรามีแอร์เพอเซอร์หรือครูเอของเราที่จะคอยถามคำถามและให้งานทำตลอดเวลา
ลองนึกสภาพ ผู้หญิงไซส์ถึก นั่งอยู่ในที่นั่งเล็กๆ งานก็ต้องเขียน คอมเมนท์เพื่อนลูกเรือก็อีก
แล้วไหนจะต้องตอบคำถาม แล้วอาหารตรงหน้าที่เราต้องกินอีกเล่า
ยัง..ยังไม่หมดนะคะ เวลาทานอาหารนั้น มีกติการอยู่ว่า
1. ห้ามใช้ช้อน ใช้ได้แต่มีดกับส้อมเท่านั้น และต้องคว่ำมือตลอดเวลา
2. ต้องเริ่มจาก first course ก่อนทุกครั้ง ถ้าเริ่ม main course เมื่อไหร่ อย่าหวังจะได้กลับไปแตะ first course อีก
3. ห้ามปรุงอาหาร อนุโลมได้มากสุดคือ เกลือกับพริกไทย
4. นั่งติดกัน ห้ามสั่งเหมือนกัน ถ้าอยากชิมของเพื่อน ให้ชิมได้แค่ครั้งเดียว
5. ห้ามพูดภาษาไทย ยกเว้นเวลาตอบคำถามครู
และก็ บลา บลา บลา อีกมากมายที่ยังนึกไม่ออกในตอนนี้
อ่อ..ลืมบอกไป ถ้าใครทำผิดกฏ ปรับครั้งละ 20 บาท
แต่ถ้าความผิดนั้นเป็นครั้งที่สอง ก็ 40 บาท
ทำ mock up ไปได้สามวัน ขนาดครูบอกว่า ปล่อยๆให้ไป
ค่าปรับรวมๆตอนนี้ก็ได้ไปพันกว่าแล้ว เหอๆๆ
เปลี่ยนเรื่องมั่งดีกว่า เล่าเร่ือง mock up มากแล้วหมูหวานเครียด
เพราะยังมีรายงานที่ยังไม่ได้ทำอยู่อีก (หนีความจริงนั่นเอง)
เมื่อวานนี้หลังจาก mock up เสร็จ หมูหวานและผองเพื่อนก็พากันไปทานข้าวที่ร้าน water side
แต่ด้วยการจราจรเมืองไทย ทำให่ถึงร้านช้า และคนก็เยอะมากกกกกกก เลยต้องรอโต๊ะกันนาน
ด้วยความที่ว่ากว่าจะได้เริ่อมกินก็ช้า บวกกับเคอร์ฟิวอันน้อยนิด และความเซ็งอีกนิดหน่อย
หมูหวานเลยซัด on the rock ไปเกือบสองแก้ว แล้วเกิดอะไรขึ้น??
ก็เมาไงล่ะคะ แต่ยังมีสตินะ ตอนดเดินมาที่รถก็เดินตรง พูดรู้เรื่อง
แต่พอเริ่มขับรถเท่านั้นแล่ะ อาการมึนมันเริ่มมาเรื่อยๆ จนรู้สึกตาพร่าๆ
เลยจอดรถนอนพักสายตาอยู่แป๊ปนึง ซึ่งตอนนั้นก็ไม่รู้ตัวเองด้วยนะว่าอยู่พิกัดไหนของ กทม.
รู้แต่ว่า พอตื่นมา ขับตรงไป มันไปโผล่สุทธิสาร ก็เลยคลำทางกลับบ้านได้
แต่ความเมามันยังไม่หมด เหมือนมันรู้หน้าที่ของมันอะ
เคยเป็นมั้ย อยู่เฉยๆอยู่ดีๆก็ไม่เป็นไรหรอก แต่พอเห็นห้องน้ำแล้วมันปวดฉี่ นั่นแล่ะ อาการเดียวกันเลย
พอกลับถึงบ้าน แต่เห็นประตูบ้านหมูหวานก็มึนถึงขั้นสุดแล้ว รู้ตัวเลยว่าเมามากกกกกก
เข้าบ้านปุ๊ปก็พยายามเดินตัวตรงเข้าห้องทันที พอเข้าห้องได้เท่านั้นล่ะ ล้มตัวลงนอนอย่างแรง
มันปวดหัวตุบๆ ตาลืมไม่ขึ้น พูดง่ายๆคือเมามากกกกกก
นอนได้สักพัก ก็รู้สึกปวดท้อง พะอืดพะอม เลยงัดแรงเฮือกสุดท้ายพาสังขารตัวเองไปที่ห้องน้ำ
โอ้ว...เห็นโถเท่านั้นล่ะ ไอ้ที่กินเข้าไปมันก็พุ่งออกมาทันที นั่งบอกรักคอห่านอยู่สักพักก็กลับไปนอนต่อ
แต่อย่าคิดนะคะว่าอาการเมามันจะหายไป ยัง มันยังไม่หมด
คืนนั้นพี่พายโทรมาหลายรอบมาก รับบ้างไม่รับบ้าง รู้ตัวนะว่าคุยโทรศัพท์กัน
แต่...กรูพูดอารายออกไปบ้างวะเนี่ยยยยย จำไม่ได้เลยยยยยยย ชิบหายยยยยยย
รู้ตัวอีกทีคือ นอนแล้วหายใจไม่ออกอย่างแรง ต้องลุกขึ้นมานั่ง ก็ยังหายใจไม่ออกอีก
เลยเดินออกมาเข้าห้องน้ำ พอส่องกระจกก็พบว่า อ้าว..กรูร้องไห้
แต่จำไม่ได้อะว่าร้องทำไม โว้ยยยยยยยยยย บ้ามั้ยคะ (บ้า..ตอบเองเลย)
ตื่นเช้ามาแม่ทักเลย ทำไมตาบวม ฮ่วยยยยยยยย
แล้วหมูหวานจะมาเล่าประจานตัวเองทำไมวะคะเนี่ย ดูดีมั้ย ก็ไม่
เอ่อ สงสัยอาการแฮงค์เบลอๆมันยังอยู่ เอาเป็นว่า เล่าสู่กันฟังขำขำละกันเนอะ
|
||||
|
|
